مجله

گفتمان غالب در بحث مربوط به پوشیدن روسری

گفتمان غالب در بحث مربوط به پوشیدن روسری

«الیف کروغلو»، دانشجوی دکترا و محقق در حوزه اسلام‌هراسی از دانشگاه «اسنابروک» تأکید کرد: در زمینه ممنوعیت پوشیدن روسری برای دختران زیر سن قانونی در آلمان، باید سیاستگذاری درستی اتخاذ شود.

به گزارش باحجاب به نقل از رایزنی فرهنگی ایران در آلمان؛ «الیف کروغلو»، دانشجوی دکترا و محقق در حوزه اسلام‌هراسی از دانشگاه «اسنابروک» آلمان با بررسی قانون تبعیض‌آمیز ممنوعیت پوشیدن روسری برای دختران زیر سن قانونی آورده است: باز هم حجاب زنان مسلمان به موضوعی برای بحث در آلمان تبدیل شده است. با این تفاوت که این بار زنان بالغ موضوع بحث نیستند. همان‌طور که می‌دانید «یوآخیم اشتامپ»، وزیر ادغام در ایالت نوردراین وستفالن خواسته است که پوشیدن روسری در مهد کودک‌ها و مدارس ابتدایی ممنوع شود. این قانون واقعا درباره چه تعداد از دختران مسلمان صدق می‌کند؟ نتایج تحقیقات وزارت کار، ادغام و امور اجتماعی نوردراین وستفالن در سال ۲۰۱۰ از زندگی مسلمانان نشان داد که ۲,۹ درصد از دختران مسلمان که زیر سن ۱۰ سال هستند، در این ایالت روسری می‌پوشند.

همچنین اشتامپ اخیرا در پاسخ به سؤال سبزها در پارلمان ایالتی نوردراین وستفالن اعتراف کرده است که آمار مشخصی از دخترانی که روسری به سر دارند، وجود ندارد. به گفته او فقط چند مورد دیده شده است. این در حالی است که بحث درباره ممنوعیت روسری در جامعه همچنان ادامه دارد.

میشِل فوکو از رهبران نظری پسا ساختارگرایی معتقد است که گفتمان غالب به عنوان ابزار قدرت عمل می‌کند و آگاهی جمعی را شکل می‌دهد. گفتمان غالب در بحث مربوط به پوشیدن روسری بر اساس پررنگ کردن تفاوت‌های فرهنگی و فردی شکل گرفته است. علاوه بر این با انتصاب «پدرسالاری» و «تبعیض جنسیتی» به اسلام که برای توجیه ممنوعیت پوشیدن روسری استفاده می‌شوند، تبعیض جنسیتی واقعی در جامعه پنهان شده و در حالی که زن سفید پوست، نماد رهایی، عزم و اراده است، زن مسلمان با خشونت فیزیکی و تبعیض جنسیتی معرفی شده است. تفکری که زن سفید پوست را پیشرفته و مستقل معرفی می‌کند و زن مسلمان را عقب‌مانده می‌شناسد، در واقع همان نظریه قدیمی برتری سفیدپوستان و ادعاهای مربوط به قدرت آنان است و به نظر می‌رسد نظریه حمایت و رهایی زنان مسلمان در آلمان امروزی نیز براساس همین حس برتری در برخی از مسیحیان سفیدپوست شکل گرفته است.

از سوی دیگر به نظر می‌رسد که تصمیم‌گیری برای زندگی مسلمانان از کودکی آغاز می‌شود و تا بزرگسالی ادامه دارد، چرا که پوشیدن روسری نه تنها برای کودکان زیر ۱۴ سال ممنوع شده است، بلکه زنان جوان مسلمان نیز وقتی برای کار در یک مدرسه یا دادگاه اقدام کنند، با ممنوعیت پوشیدن روسری مواجه می‌شوند.

با این اوصاف، ما نیاز به سیاستگذاری درست در این زمینه داریم. در این راستا ضروری است که حقوق جمعی با توجه به ویژگی‌های گروه‌های فرهنگی- قومی نوشته شود. همچنین انتظار می‌رود که جامعه اکثریت به فرهنگ گروه‌های اقلیت احترام بگذارد. بی‌تردید اگر سیاست ادغام و یکپارچه‌سازی که به این شیوه عمل کند، مخالف تخریب سایر فرهنگ‌ها است.

منبع: ایکنا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *